De PvdA is verheugd over het bestuurlijk akkoord tussen de staatssecretaris van Justitie, Nebahat Albayrak, en de VNG over de uitvoering en toepassing van de pardonregeling en de afspraken die in samenhang daarover zijn gemaakt in het coalitieakkoord. Dit is een goede start van de totstandkoming en uitwerking van de door ons zo gewilde pardonregeling, die een einde maakt aan de langdurige onzekerheid waarin zoveel mensen hebben verkeerd.

De PvdA verwacht dat de staatssecretaris nu ook snel met een brief komt waarin zij op hoofdlijnen aangeeft hoe nadere invulling aan de pardonregeling wordt gegeven. Er ligt nu een akkoord met de VNG dat een goed kader schept voor de afwikkeling van de oude Vreemdelingenwet. We moeten dit politieke moment benutten om schoon schip te maken en af te rekenen met het verleden.

PvdA-woordvoerder Hans Spekman: ‘De PvdA heeft zich al jaren sterk gemaakt voor een pardonregeling voor de groep van asielzoekers die asiel hebben aangevraagd onder de oude Vreemdelingenwet omdat wij vonden en vinden dat een einde moest worden gemaakt aan de jarenlange onzekerheid waarin deze mensen verkeerden. Mensen die al heel lang in Nederland zijn. Mensen die hier vrienden hebben, wiens kinderen hier op school en sportvereniging zitten. In de samenleving is hiervoor veel steun. In het coalitieakkoord zijn de contouren van de regeling vastgelegd. Wij zijn heel blij dat er nu concrete stappen zijn gezet zodat de kinderen die hier zijn geboren en opgegroeid, hun ouders en anderen die onder de oude Vreemdelingenwet asiel hebben aangevraagd nu een definitief bestaan op kunnen bouwen in Nederland.’

Op 76 jarige leeftijd is vandaag de oud Russische president Boris Jeltsin overleden, de man die in een dronken bui het lef had om een tank op te klimmen en het volk toe te spreken. De president en fulltime alcoholist overleed aan een hartaanval.

De overheid gaat vanaf 2008 ouders die werkloos worden de bijdrage in de kosten van kinderopvang zes maanden doorbetalen. Op voorstel van minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft de ministerraad ermee ingestemd de Wet kinderopvang in deze zin te wijzigen.

Momenteel loopt de overheidsbijdrage bij werkloosheid door tot aan het einde van het jaar, ongeacht het moment waarop iemand werkloos wordt. Het kabinet vindt het echter onterecht dat iemand die vroeg in het jaar werkloos wordt langer een bijdrage van de overheid krijgt dan iemand die later in het jaar werkloos wordt. Met deze maatregel wil het kabinet alle werkloze ouders in gelijke mate in de gelegenheid stellen actief op zoek te gaan naar (nieuw) werk. Doorbetaling van de overheidsbijdrage zorgt ervoor dat de werkzoekende ouder rustig kan solliciteren, zonder zich zorgen te hoeven maken over de kosten en het mogelijk moeten beëindigen van kinderopvang. De maatregel geldt voor alle ouders die hun baan verliezen. Het maakt niet uit of ze in de WW komen, in de bijstand of helemaal geen uitkering krijgen. Wel moeten ze als werkzoekend staan ingeschreven bij het Centrum voor Werk en Inkomen.

De ministerraad heeft ermee ingestemd dat het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State zal worden gezonden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Gemeenten krijgen de mogelijkheid om bijstandsgerechtigden met weinig kans op werk een terugkeerbaan aan te bieden. Daarmee kunnen ze maximaal twee jaar met behoud van uitkering werken aan een terugkeer naar de arbeidsmarkt. Het kabinet wil gemeenten zo meer ruimte geven om achterblijvers in de bijstand perspectief op een baan te bieden. Dat staat in een wetsvoorstel waarmee het kabinet heeft ingestemd op voorstel van staatssecretaris Van Hoof van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

De terugkeerbanen zijn bedoeld voor bijstandsgerechtigden die, door persoonlijke belemmeringen, het moeilijkst aan het werk te helpen zijn. Met een terugkeerbaan krijgen ze maximaal twee jaar de tijd zich te ontwikkelen en door te stromen naar een stage, een taalcursus of een andere stap op weg naar een gewone baan.

De gemeenten, die sinds 1 januari 2004 verantwoordelijk zijn voor de bijstand, bepalen wie er voor welke terugkeerbaan in aanmerking komen. Het is de bedoeling dat het om tijdelijk en additioneel werk gaat dat vooral nuttig is voor de ontwikkeling van de betrokken bijstandsgerechtigde. Het kan worden verricht voor een gemeentelijke instelling, maar ook voor een gewone werkgever. Het kabinet wil wel voorkomen dat de terugkeerbanen een bedreiging vormen voor bestaande banen. De werkzaamheden moet daarom niet primair op productiviteit zijn gericht, maar op de terugkeer naar de arbeidsmarkt van bijstandsgerechtigden.

De duur van de terugkeerbaan blijft beperkt tot maximaal twee jaar. Dat is volgens het kabinet voldoende om de ervaring en vaardigheden op te doen die nodig zijn voor een succesvol vervolg. Van de gemeenten wordt een intensieve begeleiding verwacht.

Mensen met een terugkeerbaan blijven een bijstandsuitkering ontvangen en krijgen dus geen loon. Gemeenten kunnen wel een bonus uitkeren. Om het risico van valse concurrentie te voorkomen, moeten gemeenten in sommige gevallen een vergoeding vragen van werkgevers die een bijstandsgerechtigde voor zich laten werken.

Het kabinet besloot al eerder af te zien van participatiebanen, waarbij bijstandsuitkeringen zouden wordt gebruikt als loonkostensubsidie. De terugkeerbanen zijn simpeler en sneller in te voeren, zodat gemeenten er al vanaf 1 januari 2007 gebruik van kunnen maken.

De ministerraad heeft ermee ingestemd dat het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State zal worden gezonden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Het wordt voor WW-gerechtigden aantrekkelijker om een eigen bedrijf te starten. WW’ers die zelfstandig ondernemer willen worden, behouden tot zes maanden na de start van het bedrijf hun uitkering. Ook hoeven zij in die periode niet te solliciteren. Verder kunnen werkloze ambtenaren net als andere WW’ers zelf een plan maken om weer aan werk te komen. Dit doen zij door het afsluiten van een individuele reïntegratieovereenkomst (IRO). De ministerraad heeft met deze maatregelen ingestemd op voorstel van minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Op dit moment verliezen WW’ers die starten als zelfstandig ondernemer meteen hun uitkering. Dat maakt voor hen de overgang van uitkering naar ondernemerschap moeilijker. Het kabinet wil startende ondernemers ondersteunen en past daarom de WW aan. Zes maanden lang mag de startende ondernemer, na goedkeuring van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV), opdrachten binnenhalen en uitvoeren. Ook hoeven WW’ers tijdens de startperiode niet te solliciteren. Eventuele inkomsten worden voor 70 procent verrekend met de uitkering.

Uit eerder onderzoek kwam naar voren dat elk jaar 7.000 uitkeringsgerechtigden een eigen bedrijf beginnen. Ook blijkt uit het onderzoek dat mensen die vanuit een uitkering een bedrijf beginnen, minder risico lopen weer terug te vallen op een uitkering dan mensen die vanuit een uitkering een baan in loondienst nemen.

Overheidswerkgevers zijn nu zelf verantwoordelijk voor de reïntegratie van hun werkloze (ex‑)werknemers. Deze werkloze ambtenaren kunnen hun voormalige werkgever vragen om zelf een plan te kunnen maken voor de terugkeer naar werk. Ook kunnen zij zelf een reïntegratiebedrijf kiezen. Deze mogelijkheid bestaat al voor gedeeltelijk arbeidsgeschikte mensen en WW’ers die geen ambtenaar waren. De maatregel is bedoeld voor overheidswerknemers die na 1 juli 2005 werkloos zijn geworden.

De beide maatregelen zijn uitgewerkt in een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB). De ministerraad heeft ermee ingestemd dat deze ontwerp-AMvB voor advies aan de Raad van State zal worden gezonden. De AMvB is gebaseerd op de wijziging van de Werkloosheidswet die de Eerste Kamer nog in behandeling heeft. Naar verwachting kan de AMvB per 1 juli 2006 in werking treden.

Het kabinet neemt maatregelen om te bevorderen dat meer werknemers in de sociale werkvoorziening (WSW) bij gewone werkgevers aan de slag gaan. Werkgevers worden gestimuleerd om WSW-plekken beschikbaar te stellen en mensen die zijn geïndiceerd voor de WSW kunnen kiezen voor een persoonsgebonden budget voor begeleid werken. Daarmee kunnen ze zelf een gewone werkgever aandragen die hen een WSW-plek wil aanbieden en ook zelf bepalen wie voor begeleiding op de werkvloer zorgt. De ministerraad heeft op voorstel van staatssecretaris Van Hoof van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ingestemd met een daartoe strekkend wetsvoorstel.

De WSW is een vrijwillige voorziening voor mensen die door een lichamelijke, psychische of verstandelijke beperking niet in staat zijn om een gewone baan te vinden en alleen aangepast werk kunnen verrichten. Vanouds gebeurt dit vooral binnen beschutte werkplaatsen, maar het kabinet wil bevorderen dat er meer WSW-plekken op de gewone arbeidsmarkt komen. Dat gebeurt met maatregelen voor werknemers, werkgevers en de gemeenten die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van het beleid.

Het kabinet verruimt de rechten van mensen die van het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI) een indicatie voor de WSW hebben gekregen. Zij krijgen onder meer de mogelijkheid gebruik te maken van een persoonsgebonden budget voor begeleid werken, dat de gemeente naar wens van de betrokken WSW’er in moet zetten voor een WSW-plek bij een reguliere werkgever.

Ook werkgevers en gemeenten worden gestimuleerd om meer WSW’ers op een werkplek in gewone bedrijven te plaatsen. Gemeenten kunnen werkgevers onder meer ondersteunen met subsidies voor loonkosten en het aanpassen van een werkplek. Door het invoeren van een permanente no-riskpolis lopen werkgevers geen financieel risico als de WSW’ers die ze in dienst hebben, ziek of arbeidsongeschikt worden.

Voor gemeenten betekent het wetsvoorstel een vereenvoudiging van het financieringssysteem en een versterking van de verantwoordelijkheid voor het beleid. Het blijft wel de bedoeling dat het budget dat ze van de rijksoverheid ontvangen, alleen wordt gebruikt voor WSW’ers. De rijkssubsidie voor arbeidsplaatsen van mensen die hun WSW-indicatie na een herkeuring kwijtraken, loopt in een periode van vijf jaar af. Binnen die tijd moeten gemeenten ander werk voor deze mensen vinden. Biedt de gemeente geen ander werk aan dan stopt de subsidie van het rijk en zijn gemeenten zelf financieel verantwoordelijk voor deze werknemers, die niet tot de wettelijke doelgroep van de sociale werkvoorziening behoren. Gemeenten kunnen deze werknemers niet ontslaan zonder ander werk aan te bieden.

Het voorstel tot modernisering van de WSW is tot stand gekomen na overleg met betrokken organisaties en arbeidsgehandicapten, en is op hoofdlijnen besproken met de Tweede Kamer. Op verzoek van de Tweede Kamer ziet het kabinet af van een voorstel om WSW’ers die vóór 1998 zijn ingestroomd te herindiceren. De vernieuwde wet moet 1 januari 2007 in werking treden. Doel en doelgroep van de wet blijven ongewijzigd.

De ministerraad heeft ermee ingestemd dat het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State zal worden gezonden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Hieronder een prachtig voorbeeldje van kromme politiek, VVD kamerlid Anette Nijs wil de toegang tot het Rijksmuseum gratis maken. Wat een onzin

Het bericht begint zo:
Waarom stelt niemand de vraag waarom rijksmusea entree heffen voor onze nationale kunstcollectie? Dat heeft VVD-Tweede-Kamerlid Annette Nijs wel gedaan en kom tot de volgende conclusie: het genieten van onze rijkscollectie zou gratis moeten zijn.

- Waarom moet iemand die geen radio luistert meebetalen aan lokale en nationale radiozenders.
- Waarom moet iemand in Groningen meebetalen aan een museum waar hij misschien nooit van zijn leven zal komen.

Als u het Rijksmuseum of het Van Goghmuseum in Amsterdam wilt bezoeken kost u dat 10 euro. De toegang tot Mauritshuis is anderhalf euro duurder en voor zeven euro kunt een kijkje nemen in het Catharijne Convent in Utrecht. Prima betaalbaar voor de een, voor anderen is het een te hoge drempel. Maar heeft u zich wel eens afgevraagd waarom deze rijksmusea voor onze nationale kunstcollectie entree heffen? Dat heb ik wel gedaan en kom tot de volgende conclusie: het genieten van onze rijkscollectie zou gratis moeten zijn.

Nederland heeft prachtig cultureel erfgoed. De overheid heeft de rijksmusea de taak gegeven om dit te beheren en tentoon te stellen. Daarvoor worden zij ook betaald. Via de belasting hebben we dus ons kaartje voor de rijksmusea al betaald! Waarom zijn rijksmusea dan niet gratis toegankelijk?
Dit heeft te maken met de vraag of musea wel voldoende geld krijgen voor hun rijkstaak. Uit onze entreegelden betalen veel musea hun normale kosten. Zonder entreeheffing worden ze dus onrendabel.

Hieruit kan je de conclusie trekken: of de rijkssubsidie is te laag of de bedrijfsvoering klopt niet. Over beide valt wat te zeggen. De overheid gaat er vanuit dat rijksmusea niet op haar subsidie alleen, maar wel op haar subsidie plus entreegelden quitte, kunnen draaien. Daarnaast zouden sommige rijksmusea best wat ondernemender willen of kunnen worden. Deze twee zaken moeten uit elkaar gehouden te worden. De eerste is de overheidstaak, te weten het ‘aanbesteden’ van het beheer en tentoonstellen van ons cultureel erfgoed en het tweede is de ondernemende taak van het museum.

Wanneer de overheid een taak uitbesteedt gaan we ervan uit dat ze daarvoor gewoon betaalt. Zo zou, bijvoorbeeld, het land te klein zijn wanneer de overheid bij de aanleg van nieuwe wegen niet de hele rekening van de aanbesteding betaalt. Uiteraard kan je touwtrekken over de hoogte van de kosten. Maar het uitgangspunt moet zijn dat de overheid bepaalt wat het beheer en tentoonstellen van de rijkscollectie zou moeten kosten. Vervolgens steken de musea, die het voor die prijs willen doen, hun hand op en zij mogen de rijkscollectie gratis tentoonstellen.

Rijksmusea kunnen alleen ondernemend zijn wanneer ze daarin niet worden gehinderd. De ervaringen in Engeland laten zien dat ze geld kunnen verdienen met specifieke tentoonstellingen, in de museumwinkel en zelfs met goede koffie. Een ondernemende museale strategie geeft rijksmusea de mogelijkheid om zich te kunnen profileren en aantrekkelijk te maken voor verschillende groepen mensen.

Het staat vast dat rijksmusea een deel van hun inkomsten verliezen als we gratis hun vaste collectie mogen bewonderen (overigens is dat gemiddeld niet meer dan 12-15% van de totale inkomsten). Als we dat morgen doen zal een aantal rijksmusea er aan onder door gaan. We moeten ze dus een handje helpen.

Wanneer rijksmusea een interessante tentoonstelling met internationale stukken organiseren betalen ze zich blauw aan torenhoge verzekeringspremies voor het vervoer daarvan, het zogenaamde verzekeren van spijker tot spijker. De meerderheid van de Tweede Kamer heeft al eerder aangegeven dat de overheid garant moeten staan voor eventuele schade, zodat musea zich de verzekeringspremies kunnen besparen. Omdat de eisen van het vervoer van kunst behoorlijk streng zijn, zijn er niet veel claims te verwachten. In Engeland hebben ze hier dan ook goede ervaringen mee. Het zou de rijksmusea miljoenen besparen en het verlies aan entree voor de vaste collectie in een aantal gevallen zelf meer dan goed maken. Een voorbeeld: het Mauritshuis in Den Haag betaalt 1,5 miljoen euro aan verzekeringen en ontvangt 1,2 miljoen euro aan entree. Het wordt tijd dat het kabinet dit verzoek van de Tweede Kamer gaat uitvoeren!

Het op deze manier uit elkaar trekken van de rijkstaak en de ondernemende taak van musea zal een sterke impuls geven aan de museumwereld. U en ik kunnen dan gratis naar de kunstschatten van ons land en we betalen gewoon voor de tentoonstellingen met wereldberoemde stukken. En de overheid speelt een wat zuiverder rol: ze betaalt gewoon de rijksmusea voor de taak die ze hen vraagt uit te voeren. Deze omslag heeft wel tijd nodig. Een aanlooptijd van twee jaar zou voldoende moeten zijn. Laten we snel beginnen.

Het Nederlands cultureel erfgoed is te belangrijk en te interessant om achter een muur van entreegelden en ingewikkelde constructies verscholen te blijven. Open de deuren, voor meer museaal ondernemerschap, maar vooral voor het publiek! Zodat iedereen kan genieten van de schatten van het Rijksmuseum, het Van Gogh en de werken in het Catharijne Convent.

De Eerste Kamer heeft ingestemd met de aanscherping van de toegangseis voor de WW. Werknemers die werkloos worden, krijgen vanaf 1 april 2006 een WW-uitkering als ze van de voorgaande 36 weken in 26 weken hebben gewerkt. Nu ligt deze zogeheten wekeneis nog op 26 van de laatste 39 weken.

Onregelmatig werkende musici, artiesten en filmmedewerkers blijven in aanmerking komen voor een WW-uitkering als ze in 16 van de laatste 39 weken hebben gewerkt, maar voor seizoenmedewerkers wordt deze zogeheten verlaagde wekeneis afgeschaft.

Deze maatregelen maken deel uit van de modernisering van de WW die minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid doorvoert. Hij volgt hiermee een advies van de Sociaal-Economische Raad (SER) over de toekomst van de WW.

Met de maatregelen is een besparing gemoeid van structureel 50 miljoen euro per jaar vanaf 2010.

De overige maatregelen ter modernisering van de WW moet de Eerste Kamer nog behandelen. Bij instemming gaan deze maatregelen in per 1 oktober 2006.

Voormalig VVD Kamerlid Geert Wilders zegt in zijn verkiezingsprogramma ‘Klare Wijn’ dat artikel 1 van de Grondwet, dat discriminatie verbiedt, moet worden vervangen door een artikel waarin staat dat de joods-christelijke en humanistische traditie de dominante cultuur is in Nederland.

Wilders vindt dat hij door artikel 1 niet kan zeggen wat hij wil over de islam. Ook staat het artikel praktische oplossingen in de weg als het gaat om het integratie- en immigratievraagstuk. Door het afschaffen van artikel 1 wil het Wilders de ondemocratische islam tegengaan.